Ευρετήριο βοτάνων (Δ)

Δατούρα (Datura Stramonium)
Datura_4Το στραμώνιο (Δατούρα το στραμώνιον) είναι αυτοφυές στη χώρα μας και αξιοποιείται στη θεραπευτική από το 18ο αιώνα. Όλα τα μέρη του φυτού είναι τοξικά και θεωρούνται παραισθησιογόνα. Τα αλκαλοειδή που περιέχονται στα φύλλα και τα σπέρματα του στραμώνιου (ατροπίνη, σκοπολαμίνη, υοσκυαμίνη) έχουν αντισπασμωδικές και ναρκωτικές ιδιότητες που βρίσκουν εφαρμογές στην παρασκευή φαρμακευτικών προϊόντων για τη θεραπεία του άσθματος, του σπαστικού βήχα, νευραλγιών, του πάρκινσον κ.ά. Πρόκειται για δηλητηριώδη φυτό, δύσοσμο με γεύση πικρή που περιέχει δραστικά χημικά. Η τοξικότητα του φυτού διαφέρει από φυτό σε φυτό και η χρήση του κρίνεται πολύ επικίνδυνη. Σε υπερβολικές δόσεις μπορεί να επέλθει ο θάνατος ή μόνιμη παραφροσύνη.

Δάφνη ( Laurus Nobilis)
dafniΕίναι ένα αρωματικό φυτό της οικογένειας των Δαφνοειδών. Στην Ελλάδα απαντάται και αυτοφυής. Επίσης, στον ελληνικό χώρο καλλιεργείται και η δάφνη του Απόλλωνα, γνωστή με τα λαϊκά ονόματα βαγιά, δάφνη, δαφνολιά και φυλλάδα.
Στη δάφνη αποδίδονται φαρμακευτικές ιδιότητες από την αρχαιότητα. Ο Ιπποκράτης τη χορηγούσε ως αναλγητικό μετά τον τοκετό και σε διάφορα γυναικολογικά προβλήματα. Με δαφνέλαιο θεράπευε τη στειρότητα. Ο Διοσκουρίδης συνιστούσε το αφέψημα της σε παθήσεις της κύστης και της μήτρας, τους λιωμένους καρπούς της στο άσθμα και στη φυματίωση και το χυμό τους σε περιπτώσεις βαρηκοΐας και κόπωσης. Στη λαϊκή θεραπευτική θεωρείται ως αντιρρευματικό, εναντίον της παραμορφωτικής αρθρίτιδας και ως βοηθητικό της πέψης. Επίσης το δαφνέλαιο θεωρείται πως σταματάει την τριχόπτωση και σκουραίνει το μαλλί. Τέλος, Το αιθέριο έλαιο της δάφνης χρησιμοποιείται για μασάζ σε πιασμένους μυς αλλά και σε ρευματοπάθειες. Λέγεται ακόμη, ότι το υπέροχο άρωμα της καθαρίζει το μυαλό και φέρνει διαύγεια.

Δαφνοκερασιά (Prunus Laurocerasus)
dafnokerasiaΑειθαλές φυτό που φτάνει μέχρι και τα 5 μέτρα ύψος. Στην Ελλάδα την βρίσκουμε στις ορεινές περιοχές της Θράκης και είναι επίσης γνωστό με τις ονομασίες δαφνοκερασιά, ροδαφινιά και λαουροκέρασος. Πρόκειται για δηλητηριώδες φυτό, καθώς τα φύλλα του και τα σπέρματά του περιέχουν υδροκυάνιο γι’ αυτό και είναι πολύ τοξικά. Σε υπερβολική ποσότητα μπορεί να προκαλέσει αναπνευστική ανεπάρκεια και θάνατο.
dafnokerasia_1Για θεραπευτικούς σκοπούς συλλέγονται τα νεαρά φύλλα, τα οποία χρησιμοποιούνται σε διάφορα παρασκευάσματα κατά των νευρικών σπασμών των μυών και της κράμπας του στομάχου. Γενικά δρα ως αντισπασμωδικό, ναρκωτικό, οφθαλμικό και ηρεμιστικό.
Στην ιατρική χρησιμοποιείται κυρίως το ανθόνερο από την απόσταξη των φύλλων του φυτού για οφθαλμολογική χρήση.
Στην ομοιοπαθητική το βάμμα που εξάγεται από τα φύλλα, χρησιμοποιείται σαν καταπραϋντικό του νευρικού συστήματος και σαν σπασμολυτικό. Επίσης, θεωρείται ότι βοηθά στην αντιμετώπιση της οξείας πνευμονίας, του νευρικού βήχα, του άσθματος κ.α.

Δαχτυλίδα
daktylidaΤο βότανο είναι ιθαγενές της Δυτικής Ευρώπης. Αν και καλλιεργείται, το αυτοφυές φυτό θεωρείται ανώτερο σε ποιότητα, ενώ τα φύλλα συλλέγονται το καλοκαίρι.
Η δακτυλίτιδα έχει εμφανή τονωτική δράση στις καρδιοπάθειες. Η καρδιοπάθεια χειροτερεύει όταν μειώνεται η ικανότητα της καρδιάς να συντηρεί την κανονική κυκλοφορία του αίματος.
Οι καρδιοενεργοί γλυκοζίτες τηςdaktylida_1 δακτυλίτιδας επιτρέπουν στην καρδιά να κτυπά πιο δυνατά, αργά και κανονικά, χωρίς να απαιτείται περισσότερο οξυγόνο.
Συγχρόνως διεγείρει την παραγωγή ούρων, πράγμα το οποίο μειώνει τον όγκο του αίματος και έτσι ελαττώνει το φορτίο της καρδιάς.
Η δακτυλίτιδα επιτρέπει στην καρδιά να κτυπά πιο ομαλά και είναι ένα ανεκτίμητο γιατρικό για τις καρδιοπάθειες. Χρησιμοποιείται μόνο με την επίβλεψη ειδικού, καθώς ενδέχεται να επιφέρει ακόμη και θάνατο σε υπερβολική δόση.

Δελφίνιο (Delphinium Pandora)
delphiniumΛέγεται και ψειροβότανο ή αγριοσταφίδα.
Το Δελφίνιο είναι δηλητηριώδες φυτό, αλλά σε μικρές ποσότητες δίνει εξαιρετικά θεραπευτικά αποτελέσματα. Από πολύ παλιά, χρησιμοποιούνταν οι κοπανισμένοι σπόροι του φυτού σαν αλοιφή ενάντια στις ψείρες, στην ψωρίαση κτλ. Σήμερα οι σπόροι αυτοί χρησιμοποιούνται σαν “βάμμα” για επαλείψεις κατά των εκζεμάτων, αλλά και ενάντια σε νευραλγίες και πονόδοντους.
Θεωρείται τοξικό και γι αυτό το λόγο χρησιμοποιείται μόνο εξωτερικά. Είναι κατάλληλο σε περιπτώσεις κνησμού και ψώρας, ενώ απαλλάσσει από ψείρες και είναι καλό αιμοστατικό.

Δενδρολίβανο (Rosemarinus Officinallis)
rosemary_1Λέγεται και λασμαρί, δυσομαρίνι, λιβανόδεντρο.
Το Δενδρολίβανο είναι ένας αειθαλής και ανθεκτικός θάμνος, που τον συναντούμε σε όλη την Ελλάδα. Έχει ιδιότητες τονωτικές και αντισηπτικές. Θεωρείται διεγερτικό της κυκλοφορίας του αίματος (ατονία, υπερκόπωση, εξάντληση, υπόταση) και ευεργετικό στις διαταραχές του νευρικού συστήματος (ημικρανίες, ζαλάδες, κατάθλιψη, αϋπνία, ένταση, άγχος).
Το αιθέριο έλαιο του Δεντρολίβανου χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία για προβλήματα κυκλοφορικού, για τον πονοκέφαλο, την κούραση, τις μολύνσεις του δέρματος, τους μυϊκούς πόνους, για κράμπες, βελτίωση μνήμης, πνευματική διαύγεια και πονοκεφάλους.
rosemary_2Επίσης έχει αποδειχθεί πως το άρωμα του δενδρολίβανου βοηθά σε προβλήματα μνήμης και ενισχύει την συγκέντρωση γιατί διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος προς τον εγκέφαλο. Ακόμη βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στο τριχωτό της κεφαλής και ενισχύει την τριχοφυΐα. Θεωρείται τέλος, νευροτονωτικό και χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του χρόνιου άγχους και της κατάθλιψης.

Δίκταμο (Origanum dictamnus)
diktamoΓνωστό από τη Μινωική περίοδο, το Δίκταμο προτάθηκε από τον Ιπποκράτη για την αντιμετώπιση διαταραχών του γαστρεντερικού συστήματος. Λέγεται και έρωντας, στοματόχορτο, αδίχταμος, σταμνόχορτο, στοματόχορτο, σταματόχορτο, στομαχόχορτο κ.α. Είναι ένα φυτό που ευδοκιμεί μόνο στη Κρήτη και το συναντούμε σε ορεινές και λοφώδεις ασβεστολιθικές εκτάσεις, σε φαράγγια, σε γκρεμούς και βράχους των ορεινών περιοχών. Στην Κρήτη καλλιεργείται οργανωμένα από το 1920, αλλά η ποιότητα του καλλιεργούμενου είναι πολύ κατώτερη του αυτοφυούς δεδομένου ότι οι ιδιότητες του φυτού μειώνονται όταν αυτό καλλιεργείται και επιπλέον, αυτές μειώνονται ακόμα περισσότερο όταν αυτό καλλιεργείται μακριά από την Κρήτη. Σήμερα τρία διαφορετικά είδη φυτών μοιράζονται την ονομασία, με τα δύο από αυτά (Dictamnus albus και Origanum dictamnus) να θεωρούνται φαρμακευτικά.
diktamo_2Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία η κύρια χρήση του είναι να καταπραΰνει τους πόνους του στομάχου και της κοιλιάς. Το δίκταμο δρα ως αποτελεσματικό αντιοξειδωτικό ενώ έχει διαπιστωθεί ότι έχει αντιμικροβιακή δράση. Θεωρείται φάρμακο για το στομάχι (στομαχόχορτο) και τα αποστήματα γιατί εμφανίζει επουλωτικές και στυπτικές ιδιότητες . Συστήνεται σε διαταραχές του στομάχου, κολικούς και φλεγμονές του γαστρεντερικού συστήματος. Επίσης σε νευρικές διαταραχές, πονοκεφάλους και άλλα νοσήματα του νευρικού συστήματος, εξαιτίας των καταπραϋντικών ιδιοτήτων που εμφανίζει. Για τις αντισηπτικές του ιδιότητες χρησιμοποιείται σε γρίπη και κρυολογήματα, επίσης ως αιμοστατικό (σταματόχορτο) και ενάντια στην κακοσμία του στόματος (στοματόχορτο).
Το μόνο που πρέπει να προσέχουμε είναι η υπερδοσολογία, πράγμα που ισχύει για όλα τα βότανα. Καλό είναι να μην καταναλώνεται από τις εγκύους συχνά.

Δίψακος (Dipsacus Sylvestris)
DipsacusΛέγεται και νεράγκαθο και είναι ένα αγριόχορτο ενδημικό της Ευρώπης. Το όνομα του φυτού προέρχεται από τη λέξη «δίψα», ενώ τα φύλλα του είναι διαμορφωμένα με τρόπο τέτοιο που συγκρατούν το νερό. Ο Διοσκουρίδης το ονόμασε «λουτρό της Αφροδίτης», γιατί οι κοπέλες που πίνουν το νερό από τα φύλλα του δίψακου ομορφαίνουν.
Δίψακος αυτοφυής συναντάται στη Θεσσαλία. Θεωρείται ότι ανοίγει την όρεξη, προκαλεί εφίδρωση, διούρηση, ενώ το σιρόπι από τον χυμό του σε συνδυασμό με ζάχαρη δρα ευεργετικά στο αίμα. Το νερό που συλλέγεται στις λεκάνες των φύλλων του, θεωρείται ότι έχει καθαρτικές ιδιότητες και συνιστάται για πλύση των ματιών και σαν θεραπεία για μυρμηγκιές και φακίδες.
Στην ομοιοπαθητική , χρησιμοποιούν ένα βάμμα από φρέσκο, ανθισμένο φυτό, για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων, των συριγγίων του πρωκτού, καθώς και της φυματίωσης.

Δρακοντιά (Arum Italicum)
drakontia_1Η Δρακοντιά γνωστή και ως φιδόχορτο, είναι πολυετές ποώδες φυτό των εύκρατων περιοχών. Ολόκληρο το φυτό (άνθη, φύλλα, κορμός, ρίζα) είναι τοξικό και δηλητηριώδη για τον άνθρωπο αλλά και για τα ζώα, με δυσάρεστη οσμή και γεύση γιατί περιέχει ένα δηλητήριο χημικώς ασταθές, την αροίνη. Η αροίνη είναι επίσης τοξική για το κεντρικό νευρικό σύστημα, ενώ προσδίδει σε ολόκληρο το φυτό έντονα πικρή γεύση και παρατεταμένα καυστική. Περιέχει επίσης μεγάλες ποσότητες αμύλου και για το λόγο αυτό τον 16ο αιώνα το χρησιμοποιούσαν αντί άρτου μετά από πολύ καλό ψήσιμο για την εξουδετέρωση της τοξικότητας. Στην αρχαιότητα αναφέρεται από τον Ιπποκράτη ως αφροδισιακό. Από το φυτό συλλέγεται η ρίζα, η οποία μετατρέπεται μέσω βρασμού σε κρέμα για χρήση σε σε αρθραλγίες και αρθρίτιδες. Εξωτερικά επιθέματα νωπής μη βρασμένης ρίζας προκαλούν υπεραιμία στην πάσχουσα άρθρωση και ύφεση του άλγους, λόγω της ερεθιστικής επίδρασης που έχει η αροίνη στο δέρμα. Οι σαπωνίνες που περιέχει προκαλούν υπεραιμία των βλεννογόνων και αύξηση της αιμάτωσης των σπλάχνων με αποτέλεσμα να έχουν διουρητική, εκτρωτική και αφροδισιακή δράση. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται τα μικρά παιδιά γιατί έλκονται από το κόκκινο χρώμα της ταξικαρπίας του.

Δυόσμος (Mentha Spicata)
dyosmos_1Στενός συγγενής της μέντας, ο δυόσμος είναι ένα από τα τριάντα είδη του γένους Mentha.
Ο δυόσμος περιέχει φολικό οξύ, ριβοφλαβίνη, βιταμίνες Α, Β6, Ε, ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, κάλιο, μαγγάνιο και χαλκό. Καταπραΰνει το στομαχικό άλγος ιδιαίτερα όταν προέρχεται από βαρυστομαχιά, είναι τονωτικός, χωνευτικός και μασημένα τα φύλλα του βοηθάνε στις ημικρανίες και τον πονόδοντο. Επίσης, ερευνητές μετά από μελέτες αναφέρουν την άμεσα αποτελεσματική του δράση σε περιπτώσεις σπαστικής κολίτιδας.
Το αιθέριο έλαιο του δυόσμου έχει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση. Καταπολεμά πολλά βακτηρίδια, όπως τον E. Coli που προσβάλει τα έντερα, το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, τη σαλμονέλα, τον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο και τα βακτήρια που προκαλούν τερηδόνα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *